Rosarium

Tajemnice światła

Bartolomé Esteban Murillo, Chrzest Chrystusa
Bartolomé Esteban Murillo · Chrzest Chrystusa, c. 1655 · Gemäldegalerie, Berlin · Public domain

Dni: czwartek

Rosarium Virginis Mariae, 38

Odmów te tajemnice w Rosarium

Pierwsza tajemnica światłaChrzest Pana Jezusa w Jordanie

Owoc tajemnicy: Otwartość na Ducha Świętego

Pismo Święte · Mt 3,11–17

Jać was chrzczę wodą ku pokucie: ale który przyjdzie po mnie, mocniejszy jest niż ja, któregom trzewików nie jest godzien nosić; tenci was ochrzci Duchem Ś. i ogniem. Którego łopata w ręku jego, a wyczyści bojewisko swoje i zgromadzi pszenicę swą do gumna, a plewy spali ogniem nieugaszonym. Tedy Jezus przyszedł od Galilei do Jordanu do Jana, aby był ochrzczon od niego. A Jan mu nie dopuszczał, mówiąc: Ja mam być ochrzczon od ciebie, a ty idziesz do mnie? A Jezus odpowiadając rzekł mu: Zaniechaj teraz; albowiem tak się nam godzi wypełnić wszelką sprawiedliwość. I tak go dopuścił. A gdy był Jezus ochrzczony, wnet wystąpił z wody. A oto się otworzyły jemu niebiosa, i widział Ducha Bożego zstępującego jako gołębicę i przychodzącego nań. I oto głos z niebios mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którymem upodobał sobie.

Mt 3,11–17 · Biblia Jakuba Wujka (1599; wyd. 1923, Księga Judyty wg wyd. 1839–40; pisownia uwspółcześniona)

Rozważanie

Zejdźmy nad brzeg Jordanu. Tłumy grzeszników wchodzą do rzeki, wyznając swoje grzechy. Wśród nich, niezauważony, stoi Jezus i czeka na swoją kolej. Jan się sprzeciwia, lecz Jezus nalega: On, „jako niewinny, który czyni siebie »grzechem« za nas”, zstępuje z nami do wody. Gdy wychodzi, otwierają się niebiosa, Duch zstępuje jak gołębica, a głos Ojca nazywa Go umiłowanym Synem. Tu objawia się Trójca Święta i zapowiedziany zostaje nasz własny chrzest: my także zostaliśmy zanurzeni w tych wodach i nazwani umiłowanymi. Prośmy o otwartość na Ducha Świętego, który wciąż łagodnie zstępuje na tych, co pokornie czekają na swoją kolej.

Por. Rosarium Virginis Mariae, 21

Rozważ w sercu: Dokąd chce mnie poprowadzić Duch Święty i gdzie się Mu opieram?

Rozważając tę tajemnicę, prośmy o łaskę otwartości na Ducha Świętego.

Druga tajemnica światłaObjawienie się Jezusa na weselu w Kanie

Bartolomé Esteban Murillo, Wesele w Kanie
Bartolomé Esteban Murillo · Wesele w Kanie, c. 1672 · Barber Institute of Fine Arts, Birmingham · Public domain

Owoc tajemnicy: Do Jezusa przez Maryję

Pismo Święte · J 2,1–11

A dnia trzeciego były gody małżeńskie w Kanie Galilejskiej; a była tam matka Jezusowa. Wezwany też był i Jezus i uczniowie jego na gody. A gdy nie stawało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają. I rzekł jej Jezus: Co mnie i tobie niewiasto? jeszcze nie przyszła godzina moja. Rzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, czyńcie. I było tam sześć stągwi kamiennych, według oczyszczenia żydowskiego postanowionych, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra. Rzekł im Jezus: Napełnijcie stągwie wodą. I napełnili je aż do wierzchu. I rzekł im Jezus: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli. A gdy skosztował przełożony wesela wody, która się stała winem, a nie wiedział, skądby było; (lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), wezwał oblubieńca przełożony wesela I rzekł mu: Wszelki człowiek pierwej kładzie wino dobre, a gdy się napiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu. Ten początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i okazał chwałę swą, i uwierzyli weń uczniowie jego.

J 2,1–11 · Biblia Jakuba Wujka (1599; wyd. 1923, Księga Judyty wg wyd. 1839–40; pisownia uwspółcześniona)

Rozważanie

Wyobraźmy sobie wiejskie wesele: muzykę, tańce, rodziny stłoczone na dziedzińcu, sługi krzątające się tam i z powrotem. I nagle ciche zakłopotanie: skończyło się wino. Maryja dostrzega to przed wszystkimi. Nie rozkazuje ani się nie skarży; po prostu mówi Synowi: „Wina nie mają”. Potem zwraca się do sług ze słowami, które święty Jan Paweł II nazwał „wielkim macierzyńskim napomnieniem”: „Cokolwiek wam rzecze, czyńcie”. Sześć kamiennych stągwi wody staje się najlepszym winem, a uczniowie wierzą. Maryja zawsze wskazuje nie na siebie, lecz na Jezusa. Przynieśmy Jej naszą pustkę i zaufajmy, że zaprowadzi nas do Niego, gotowych czynić wszystko, cokolwiek nam powie.

Por. Rosarium Virginis Mariae, 21

Rozważ w sercu: Co Jezus każe mi zrobić, a ja wciąż to odkładam?

Rozważając tę tajemnicę, prośmy o łaskę pójścia do Jezusa przez Maryję.

Trzecia tajemnica światłaGłoszenie królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia

Claude Lorrain, Kazanie na górze
Claude Lorrain · Kazanie na górze, c. 1656 · Frick Collection, Nowy Jork · Public domain

Owoc tajemnicy: Nawrócenie

Pismo Święte · Mk 1,14–20

A potem, gdy Jan był wydan, przyszedł Jezus do Galilei, przepowiadając Ewangelię królestwa Bożego, A mówiąc: Iż się wypełnił czas, i przybliżyło się królestwo Boże: pokutujcie, a wierzcie Ewangelii. A przechodząc się nad Morzem Galilejskim, ujrzał Symona i Andrzeja, brata jego, zapuszczające sieci w morze; (bo byli rybitwi). I rzekł im Jezus: Pójdźcie za mną, a uczynię was, że będziecie rybitwami ludzi. A natychmiast opuściwszy sieci, szli za nim. A stamtąd odszedłszy maluczko, ujrzał Jakuba Zebedeuszowego i Jana, brata jego, a oni zbierali sieci w łodzi. I wnet ich zawołał. A zostawiwszy ojca swego Zebedeusza w łodzi z najemniki, poszli za nim.

Mk 1,14–20 · Biblia Jakuba Wujka (1599; wyd. 1923, Księga Judyty wg wyd. 1839–40; pisownia uwspółcześniona)

Rozważanie

Przejdźmy się wczesnym rankiem brzegiem Jeziora Galilejskiego. Rybacy zarzucają i naprawiają sieci jak każdego innego dnia. Przechodzi Jezus, a Jego głos przerywa codzienność: „Iż się wypełnił czas, i przybliżyło się królestwo Boże: pokutujcie, a wierzcie Ewangelii”. Szymon i Andrzej natychmiast zostawiają sieci; Jakub i Jan zostawiają w łodzi nawet ojca. Królestwo nie jest odległą ideą: przyszło w osobie Jezusa i wzywa do przemiany całego serca. On odpuszcza grzechy wszystkim, którzy „zbliżali się do Niego z ufnością”. Prośmy o prawdziwe nawrócenie i o odwagę, by zostawić nasze sieci.

Por. Rosarium Virginis Mariae, 21

Rozważ w sercu: Jaką sieć muszę zostawić, by swobodniej iść za Jezusem?

Rozważając tę tajemnicę, prośmy o łaskę nawrócenia.

Czwarta tajemnica światłaPrzemienienie na górze Tabor

Raphael, Przemienienie
Raphael · Przemienienie, 1518–1520 · Pinakoteka Watykańska, Watykan · CC BY 2.0 (photo: Richard Mortel)

Owoc tajemnicy: Pragnienie świętości

Pismo Święte · Mt 17,1–9

A po sześci dniach wziął Jezus Piotra, Jakuba i Jana, brata jego, i wprowadził je na górę wysoką osobno. I przemienił się przed nimi. A oblicze jego rozjaśniało jako słońce, a szaty jego stały się białe jako śnieg. A oto się im ukazali Mojżesz i Eliasz, z nim rozmawiający. A odpowiadając Piotr, rzekł do Jezusa: Panie! dobrze jest nam tu być; jeśli chcesz, uczyńmy tu trzy przybytki, tobie jeden, Mojżeszowi jeden, a Eliaszowi jeden. Gdy on jeszcze mówił, oto obłok jasny okrył je, a oto głos z obłoku mówiący: Ten jest Syn mój miły, w którymem sobie dobrze upodobał jego słuchajcie. A usłyszawszy uczniowie, upadli na twarz swoją i bali się bardzo. I przystąpił Jezus i dotknął się ich i rzekł im: Wstańcie, a nie bójcie się. A podniósłszy oczy swe, nikogo nie widzieli, jedno samego Jezusa. A gdy zstępowali z góry, przykazał im Jezus, mówiąc: Nikomu nie powiadajcie widzenia, aż Syn człowieczy zmartwychwstanie.

Mt 17,1–9 · Biblia Jakuba Wujka (1599; wyd. 1923, Księga Judyty wg wyd. 1839–40; pisownia uwspółcześniona)

Rozważanie

Wejdźmy z Piotrem, Jakubem i Janem na wysoką górę, bez tchu, gdy równina zostaje daleko w dole. Nagle Jezus przemienia się wobec nich: Jego oblicze jaśnieje jak słońce, a szaty stają się białe jak śnieg. Rozmawiają z Nim Mojżesz i Eliasz. Piotr, oszołomiony, chce postawić namioty i zostać. Wtedy okrywa ich jasny obłok i odzywa się Ojciec: „Ten jest Syn mój miły… jego słuchajcie”. To „tajemnica światła w pełnym tego słowa znaczeniu”: chwała ukryta w Jezusie prześwieca, by umocnić uczniów przed czekającym Go krzyżem. Gdy podnoszą oczy, widzą już tylko Jezusa. Prośmy o głębokie pragnienie świętości: by Go słuchać i upodabniać się do Niego.

Por. Rosarium Virginis Mariae, 21

Rozważ w sercu: Co by się zmieniło, gdybym dziś naprawdę słuchał Jezusa?

Rozważając tę tajemnicę, prośmy o łaskę pragnienia świętości.

Piąta tajemnica światłaUstanowienie Eucharystii

Juan de Juanes, Ostatnia Wieczerza
Juan de Juanes · Ostatnia Wieczerza, c. 1562 · Muzeum Prado, Madryt · Public domain

Owoc tajemnicy: Adoracja

Pismo Święte · Łk 22,14–20

A gdy przyszła godzina, usiadł, i dwanaście Apostołów z nim, I rzekł im: Pożądaniem pożądałem pożywać tej Paschy z wami, pierwej niżbym cierpiał. Boć wam powiadam, że odtąd nie będę jeść tego, ażby się wypełniło w królestwie Bożym. A wziąwszy kielich, dzięki czynił i rzekł: Weźmijcie a podzielcie między się. Albowiem wam powiadam, żeć nie będę pił z owocu macice winnej, ażby przyszło królestwo Boże. A wziąwszy chleb, dzięki czynił i łamał i dał im, mówiąc: To jest ciało moje, które się za was dawa. To czyńcie na pamiątkę moją. Także i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten jest kielich nowy Testament we krwi mojej, który za was wylan będzie.

Łk 22,14–20 · Biblia Jakuba Wujka (1599; wyd. 1923, Księga Judyty wg wyd. 1839–40; pisownia uwspółcześniona)

Rozważanie

Wejdźmy do Wieczernika, gdy zapada wieczór. Zapalono lampy, stół jest przygotowany na Paschę, a Dwunastu zasiada wokół swego Mistrza. Jezus mówi im, jak bardzo pragnął spożyć z nimi tę Paschę. Potem bierze chleb, odmawia dziękczynienie, łamie go: „To jest ciało moje, które się za was dawa”. Bierze kielich: „Ten jest kielich nowy Testament we krwi mojej”. Tu Chrystus daje samego siebie jako pokarm, dając „aż do końca” świadectwo swej miłości do ludzi. To, co wydarzy się na krzyżu, zostaje ofiarowane przy tym stole i pozostaje z nami w każdej Mszy Świętej. Prośmy o łaskę adoracji: byśmy klękali przed tym darem w ciszy, zdumieniu i wdzięczności.

Por. Rosarium Virginis Mariae, 21

Rozważ w sercu: Jak przyjmuję Jezusa, gdy On daje mi samego siebie?

Rozważając tę tajemnicę, prośmy o łaskę adoracji.

Odmów te tajemnice w Rosarium