Historia
Bitwa pod Lepanto
7 października 1571
7 października 1571 roku w Zatoce Patraskiej, u zachodnich wybrzeży Grecji, flota Ligi Świętej, sojuszu Hiszpanii, Wenecji, Państwa Kościelnego i innych państw chrześcijańskich pod wodzą don Juana de Austria, starła się z flotą osmańską dowodzoną przez Alego Paszę. Ponad czterysta galer walczyło w jednej z największych bitew morskich w dziejach. Do wieczora flota osmańska została w większości zniszczona, a tysiące chrześcijańskich galerników odzyskało wolność.
Papież święty Pius V, który niestrudzenie zabiegał o utworzenie Ligi, prosił wiernych o odmawianie różańca w intencji jej powodzenia, a tego dnia bractwa różańcowe w Rzymie szły w procesji. Umiłowana tradycja mówi, że papież, pracując ze swoimi kardynałami, nagle wstał, podszedł do okna i oznajmił, że flota chrześcijańska zwyciężyła, na długo przed przybyciem jakiegokolwiek posłańca. Ponad bitwą Veronese ukazuje świętych, którzy błagają Najświętszą Maryję Pannę za Wenecją.
Wieść o zwycięstwie rozeszła się po Europie w drukowanych ulotkach, takich jak ten wenecki widok z 1572 roku, pełen setek galer. Wenecja dziękowała Najświętszej Maryi Pannie; często cytowany napis, przypisywany weneckiemu senatowi, choć jego źródło jest niepewne, głosi: „Nie męstwo, nie broń, nie wodzowie, lecz Maryja Różańcowa dała nam zwycięstwo”. Wśród rannych był młody hiszpański żołnierz, Miguel de Cervantes, który stracił władzę w lewej ręce.