Origines
A Psalterio ad globulos
Ecclesia antiqua et mediaevalis
Per saecula monachi et moniales omnes centum quinquaginta psalmos singulis hebdomadis in choro canebant, per horas diei ac noctis. Psalterium erat magna schola orationis christianae. Plerique autem laici neque legere sciebant neque libros habebant, et Latine vix paucas preces memoria tenebant. Quomodo igitur huius perpetuae laudis participes fierent? Ex hac quaestione, per multa saecula, Rosarium tandem ortum est.
Preces numerare antiquus mos est. Saeculo quarto monachus quidam eremita, nomine Paulus, trecentas preces cotidie dixisse fertur, pro singulis calculum seponens. In Occidente medii aevi, qui Psalterium legere non poterant, loco psalmorum centum quinquaginta orationes dominicas recitabant, globulis filo insertis numeratas, quae 'paternoster' appellabantur. Londinii artifices globulorum viae nomen Paternoster Row dederunt, et Godiva, domina Coventriae, circulum gemmarum legavit, in quo preces suas numerabat.
Saeculo duodecimo Salutatio angelica, verba scilicet Gabrielis et Elisabeth ad Mariam (Lc 1,28.42), iam communis oratio erat, et fideles eam quinquagies, vel centies quinquagies, repetere coeperunt: hoc 'Psalterium Beatae Mariae' vocabatur. Nomen Iesu postea, medio aevo, additum est. Postrema vero supplicatio, 'Sancta Maria, Mater Dei, ora pro nobis peccatoribus', saeculo quinto decimo divulgata est et in Breviario Romano anni 1568 stabilita.