Historia
Fatima
1917
13 maja 1917 roku, w środku pierwszej wojny światowej, troje pastuszków w Cova da Iria pod Fatimą, w Portugalii, ujrzało Panią „jaśniejszą od słońca”: dziesięcioletnia Łucja dos Santos oraz jej kuzynostwo, Franciszek i Hiacynta Marto, w wieku dziewięciu i siedmiu lat. Według późniejszych wspomnień Łucji Pani prosiła, by „codziennie odmawiali różaniec, aby uzyskać pokój dla świata i koniec wojny”. Objawienia powtarzały się co miesiąc aż do października.
13 października, wobec tłumu szacowanego na dziesiątki tysięcy osób, Pani powiedziała: „Jestem Matką Bożą Różańcową”. Wielu świadków, w tym reporterzy świeckich gazet, opisało słońce, które zdawało się wirować i spadać ku ziemi; wydarzenie to zapamiętano jako „cud słońca”. Ta fotografia, opublikowana w czasopiśmie Ilustração Portuguesa, ukazuje tłum wpatrzony w niebo. Biskup Leirii uznał objawienia za godne wiary w 1930 roku.
Franciszek i Hiacynta zmarli podczas epidemii grypy w latach 1919 i 1920; papież Franciszek kanonizował ich w Fatimie 13 maja 2017 roku, w setną rocznicę pierwszego objawienia. Łucja wstąpiła do karmelitanek i zmarła w 2005 roku. Nad miejscem objawień wznosi się Bazylika Matki Bożej Różańcowej, rozpoczęta w 1928 i konsekrowana w 1953 roku, gdzie codziennie odmawia się różaniec w wielu językach.